[ وَأَنْطَقَهُمْ بَيانَهُ ] « 1 » و ذات اقدس حق ، با نعمت عظيم بيان ، عارفان را به وادى ثنا و سپاس و شكر رهنمون شد و زبان آنان را نسبت به حقايق گويا كرد . به آنان توفيق داد تا به نشر واقعيّت‌هايى كه به سبب طهارت باطن و شرح صدر و جهاد در راه معرفت يافته‌اند بپردازند و در مقام شناساندن خدا و شؤون او و معاد و نبوّت و امامت و اخلاق در ميان جاهلان اقدام نمايند و آن تشنگان را به سرچشمهء درستىها رهنمون شوند . [ وَشَغَلَهُمْ بِخِدْمَتِهِ ] حضرت حق از باب لطف و عنايت ، عارفان را در راه خود و در مسير ايمان و اعتقاد به خدمت خود گرفت و آنان را توفيقى مرحمت فرمود كه از بركت آن به خدمات مهمّى در راه عشق به حقّ و محبّت به خلق موفّق شدند .

--> ( 1 ) - در بعضى از نسخه‌هاى « مصباح الشريعة » جملهء مورد بحث چنين آمده است : « وَأَنْطَقَهُمْ بِثَنَائِهِ » .